Wpływ dezintegracji rodziny na dziecko
Rodzina, która zamiast być spójna, jednolitą grupą społeczną, staje się obozem, w którym działają dwa przeciwstawne sobie ugrupowania, skupione z reguły wokół jednego z rodziców, jest szczególnie niezdrowa i wywołuje szereg niepożądanych następstw w sferze rozwoju emocjonalnego i społecznego dziecka.
W rodzinie, która boryka się z problemem dezintegracji, pojaiwją się takie sytuacje, w których dominuje niepewność, lęk, a w konsekwencji u dzieci pojawiają się takie uczucia, jak brak poczucia stabilizacji, strach przed porzuceniem, i wiele innych niekorzystnych zmian. Na tym tle mogą rozwijać się zaburzenia na tle nerwicowym oraz charakterologicznym. W takiej sytuacji dziecko traci zaufanie do osób dorosłych, oraz zaburzeniu ulega wiara w ich autorytet i zdolność podejmowania racjonalnych i mądrych decyzji. Na tej podstawie dziecko zaczyna tworzyć własny model rzeczywistości, w którym dominują obrazy z życia rodzinnego, czyli na pierwszy plan wysuwa się walka z innymi o uznanie i własną, zagrożoną wartość. Stad u takich dzieci pojaiwjaa się zachowania agresywne, oraz egoistyczne, które świadczą o ich niewłaściwym rozwoju społecznym i braku dostosowania społecznego. Często u takich dzieci zachodzi zjawisko lekceważenia norm społecznych i ogólne podejście lekceważące do wielu kwestii związanych z zagadnieniami społecznymi.
Przeciwdziałanie dezintegracji w rodzinie
Likwidowanie przyczyn i objawów dezintegracji życia rodzinnego jest bardzo skomplikowanym zagadnieniem, znajdującym się na pograniczu dwóch nauk – psychologii i pedagogiki. Żeby móc skutecznie ingerować w życie rodzinne i je uzdrowić, trzeba...
Uczenie się ról w rodzinie
Nauki z kręgu humanistycznego, coraz wyraźniej i ściślej wskazują na związek miedzy człowiekiem, a jego środowiskiem zewnętrznym. Ziwązke ten szczególnie silnie akcentują psychologia i pedagogika. W tej kwestii nie chodzi tylko o to, ze środowisko...
Sposoby nabywania ról społecznych
Podstawowym mechanizmem, gwarantującym uczenie się ról społecznych jest proces naśladownictwa i obserwacji. O ile w początkowej fazie dziecko uczy się zupełnie podstawowych i niezbędnych do komunikowania swoich potrzeb gestów czy zachowań,...